„Където пеят раците“ не е просто книга, а преживяване.
Има истории, които не просто четеш. Има истории, които дишаш, които живееш и които остават в теб дълго след като си затворил последната страница. Те се превръщат в тих шепот в съзнанието ти, в спомен, който те топли, в мироглед, който те променя.
„Където пеят раците“ на Дилия Оуенс е именно такова пътуване. Пътуване надълбоко в дивата, непокътната природа и още по-дълбоко – в безкрайните дебри на човешката душа.
Ще ви издам, че има и филм по книгата, който всъщност е направен изключително добре и сполучливо, без сериозни отклонения от сюжета.
Повече за книгата, без досадни спойлери, може да прочетете в BetweenWorLds.bg